โรคกลัวทะเล

 ผมนั้นทุกครั้งที่ผมได้ไปเที่ยวทะเลหรือไปเที่ยวในสถานที่ๆดป็นเเหล่งน่ำผมไม่กล้าลงน้ำเพราะว่ายน้ำไม่เป็นถ้าไม่มีหวงยางผมก็จะไม่ลงทะเลเด็ดขาดเพราะกลัวจมถึงเเม่จะสามารถยืนในน้ำทะเลตื้นได้เเต่ผมก็กลัวไปเหยียบพวกหวยปูต่างไปที่อยู่ในทะเลโดยเฉพาะเเมงกระพรุ่นเพราะผิวของพวกมันนั้นน่าขยะเเขยงกลัวที่จะเหยียบมันโดยตรงจึงต้องใส้ถุงเท้ายางตลอดเวลาเพื่อไม่ไห้สัมผัสกับมันโดยตรงมันน่ากลัวมากเมือพวกปลาหมึกที่มีเเรงดูดมหาศาลมาเกาะที่ขาเราเหมือนตุ็กเเกมันน่ากลัวมากผมเลยไม่กล้าลงทะเลอีกเลยโดยส่วนมากที่ผมได้ไปเทียวทะเลกับครอบครัวผมมักจะเล่นทรายอยู่เเถวๆชายหาดหรือไม่ก็นั่งกินอาหารอย่างเอร็ดอร่อยบนเก้าอี้พร้อมกับลมเย็นพัดพาอย่าง สงบสุข 

จบบริบูรณ์